Geweldig met een zachte g (of twee…)

Geweldig met een zachte g (of twee…)

Mijn eerste ingeving was om de titel met een ‘zagte g’ te schrijven, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Dat is lelijk! Dus dan maar zo. Gewoon correct. Er is namelijk niets mis met een zachte g. Toevallig.

Ik ben geboren en getogen in Brabant. Noord-Brabant wel. Om precies te zijn: geboren in Terheijden en getogen in Breda. Maar dat mag je blijkbaar niet zeggen. Nee, of je nou uit Zwingelspaan komt of uit Eindhoven: je komt uit Brabant. Waar dat ineens is ontstaan weet ik ook niet, maar het viel me op dat er op tv nogal generaliserend over Brabanders wordt gesproken. Niet dat ‘ze’ ons boeren noemen, dat nog net niet, maar we worden wel een soort van op één hoop geknikkerd.

30 december presenteerde Margriet van der Linden de ‘Avond van Taal’. En taalliefhebber als ik ben, zat ik natuurlijk met natte haartjes in mijn pyjama te stuiteren voor de televisie. Just like old times. Maar dan zonder het glaasje cola en het bakje chips. Met wijn en een hele zak chips.

Teams namen het tegen elkaar op en de winnaars mochten dan deelnemen aan het dictee. Politici tegen politici, acteurs tegen acteurs, ach, je kent het wel. Ook de docenten Nederlands kwamen aan de beurt. En hoe werden zij voorgesteld? Als juf A en juf B uit Amsterdam en meneer C en meneer D uit Brabant. Oké. Dus het was niet Noord-Holland tegen Noord-Brabant, nee, Amsterdam, de grote geciviliseerde stad, tegen Brabant. Volgens mij is Brabant geen stad. Al is BrabantStad dan weer wel iets, maar dat terzijde. Noem me een zeikerd, maar ik vind dat raar. Je maakt toch ook onderscheid tussen Amsterdammers en Volendammers? Dat dus.

In het kader van zelfontwikkeling en cognitieve therapie heb ik dit naast me neergelegd. Een soort van afgesloten. Ook omdat ze gewonnen hebben, meneer C en meneer D uit Brabant. En Margriet heb ik het vergeven, want zij is zo leuk bij Moltalk. En dat wil ik nog gewoon kunnen kijken zonder haatgevoelens, dus zand erover, Margriet.

Maar niet veel later, als in afgelopen maandag, startte er een nieuw seizoen van ‘Helemaal het einde’. De Posjes zijn niet meer interessant denk ik? Al vond ik dat al vrij snel, zo ongeveer op het moment dat vader Pos zijn mond opentrok. Toch leken ze mateloos populair. Anyway, een nieuw seizoen. Onder het mom van “we geven het een kans” heb ik mijn televisie op RTL4 laten staan. Heel even dan, want hoe werden de gezinnen aangekondigd? Gezin 1 uit Haarlem, gezin 2 uit Beverwijk en gezin 3 uit Brabant. Daar zakt mijn broek vanaf. Waarom mag dat gezin niet gewoon uit Geertruidenberg komen?  

Het schijnt iets te zijn met de zachte g. Die vindt men raar. Wanneer is besloten dat de zachte g afwijkt van de standaard? Waarom die harde g niet? Die schrapende keelgeluiden zijn niet echt appetijtelijk, toch? Ik houd van mijn zachte g. Hij is al bestempeld als schattig, lief en sexy. Dat is toch mooi meegenomen. Dan vergeet ik al die keren dat mijn g wordt geïmiteerd of uitgelachen als ik ergens in het noorden een presentatie geef (echt, dat gebeurt!). Wij hebben Guus. Wij zijn groots. Met een zachte g. En dat is geweldig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *